تا تهش

میری میری تااااااااااااااااااا ته ته تهش

انقدر عمیق میری که غرق میشی

راه میشه هدفت

گم میشی و یادت میره برای چی شروع کردی

حالا دنبال راه نجات می گردی

می گردی

می گردی

یه کور سویی می بینی و حرکت میکنی و.....

اره

تازه میرسی به جایی که ازش حرکت کردت کرده بودی به عمق یافتن و دانستن و ....

حالا برگشتی سر جای اولت

وای به روزگار وقتی که از جای اول هم عقب تر باشی

واقعا هدف وسیله را توجیه میکنه

این یه اصل که من باورش دارم

من رشته محبت خویش با تو می برم

شاید گره خورد به تو نزدیکتر شوم!!!