سلام آخر امسال

به همه دوستان و آشنایان و عزیزان و نزدیکان

به همه دشمنان و نا آشنایان و نا مهربانان و دورترین ها

امسال گذشت به سرعت رعد برق

باز هم باور نداشتیم این سرعت و شتاب رو

و احتمال خیلی زیاد خیلی ها جا موندیم و انگشت شست پا به دهان بردیم

اتفاقات خوب و بد و دلنواز و دلخراش زیاد داشتیم

داریم می دویم با منتهای سرعت تا برای ۱۳۸۷ آماده بشیم

اما دو روز از اون هم می گذره و قدیمی میشه و کنتورش شروع به سرعت گرفتن می کنه و ما به عزرائیل عزیزم نزدیکتر می شیم

این سال نو رو طبق روال به همه تبریک میگم

برای همه کسانی که می شناسم و نمی شناسم تو حرم حضرت دعا می کنم

چه اونایی که قبولش دارند و چه اونهایی که ندارند

امیدوارم سالی با مرگهای زیبا داشته باشیم

سالی با آشتی و دوستی و مهر

سالی خالی از عشق

خالی از نفرت

سالی آرام و کم هیجان

سالی بدون دوستی های جدید و فقط نگهبانی و پاسداشت دوستی های قدیم

خوش باشید

یار همراهتان و عیش به کامتان

اااااممممممم

من آمادگی ندارم

من اونی نیستم که می خوای

بدرد هم نمی خوریم

و ...

نه رک و پوست کنده

نه بی مقدمه

نه اصل مطلب

واسه دوست داشتن دنبال بهانه می گردیم

واسه دوست نداشتن هم

واسه بودن و نبودن هم

واسه اشک ریختن و نریختن هم

واسه زنده بودن و مردن هم

خدایی که خلق کرد فقط یه دلیل داشت

دلش خواست

دوست داشت

اراده کرد

تو همین سرزمین مردمانی زندگی می کردند

نعماتی داشتند به نام غیرت و حیا و شرف و مردانگی و زنانگی

و اکنون

از نعماتشان

جز نامی لجن مال شده و خاک آلود ُ

 آلوده به غیر و بیگانه و نفس و حیوانیت و مادیگرایی و تجدد و ترقی و مد و  ... چیزی به یاد نمانده است

      و در سرزمینی به قدمت تمام تاریخ

نمایشی هر روزه و هر ساعته بر پاست

از زنان و دختران و پسران و مردان

 ننگ بر ما باد

ننگ بر ما باد

که - به اصطلاح - مردانمان نیز به قافله عروسان و عروسکان پیوسته اند

حالا مایی که

گند زدیم به اسم عشق

دوست داشتن رو لجن مال کردیم

محبت رو خار و خفیف و سخیف

عین عروسک های نمایشی و شو شدیم

عین ....

چون محبت رو درک کردیم آدمیم !!!

نمی تونم عین جمله ای که می خوام رو بگم

اداب اجازه نمیده

ب.... تو دوست داشتنهای این زمونه

بشكست گر دل من به فداي چشم مستت

سر خم مي سلامت شكند اگر سبويي

فنا پذیری ضعیف و رنجور

هلاک شونده ای به سنگی و فلزی و جرعه آبی

نیست شونده ای که نامی و جایی در آینده ندارد

شکننده ای به حرفی و کلامی

فقیر حقیر زشت ناپسند

دم از فنا ناپذیرترین می زند

از زیباترین غنی ترین

از عشق

گویاترین گنگ دنیا

مرموزترین و مخفی ترین آشکار

از حضیض ذلت مدعی اوج عزت هستند

این بشریت ....

حواست باشه که حواسش بهت باشه

دوسش داشته باش که دوستت داشته باشه

نگرانش باش که نگرانت باشه

اگه بودی و نبود

نباش که نباشه

هر کس خودش و عشقش و دوست داشتنش و طرفش و زیدش و معشوقش و ...  رو استثنائی و تک و بی همتا و خارق العاده و آسمانی و ....... می دونه

همه تا تهش می روند

ته ته تهش

تشنه و عطشناک

خسته و پای به زخم نشسته

زخم جسم و جان و روح و دل خورده

به هیچ می رسند

به پوچ

و اینجاست

اینجاست که

عشق

                 محکوم می شود

دوست داشتن

                 زشت می شود

و ما

قاضی و هیات منصفه و دادستان و مجری حکم

ولی نه متهم

و هر پاياني شروعي دوباره

خواسته و ناخواسته زندگي به سرعت در جريان است

بر خلافش شنا نتوان

اما دست به لجن ها و علف ها انداختن و شايد لختي از سرعتش كاستن آري

بودن را باور كنيم

هستي را پاس بداريم

و به مرگ بيانديشيم

شنیده می شه

خونده می شه

افسانه می شه

داستان می شه

فیلم می شه

باور می شه

اما

مرگ

در نهایت باور کردنی نیست

ترسناک هم نیست

غریب

عجیب

سخت

دور از انتظار

و ناگهان

و ناگهان چه زود دیر می شود

هنوز بار سنگین زنده بودن رو به دوش می کشی

هنوز لنگ لنگان به سوی آینده تاریکتر از تاریک پیش می ری

دل خوش داشتی به نداشته ها

می روی

می روی

آرام به زمین می نشینی

و وقت تمام است

تمام